Vanaf het begin van ons leven worden we volgestopt met sprookjes. Zit je in de problemen? Chill. Prince charming komt er zo aan op zijn witte paard. Wanneer je groter word, komt het als een shock. Sprookjes bestaan niet. En vanaf dat punt gaat het bergafwaarts. Want niet alleen sprookjes bestaan niet, maar ook sinterklaas was een grapje. Dan is het ook niet zo gek als we bitter worden. Wat is er gebeurt met huwlijken die 50 jaar duren? Anno 2009 is scheiden heel normaal. Gaat het even niet? Scheiden is de oplossing, want problemen zijn bagage, en bagage moet je loslaten. Maar wat is dat, is het normaal dat een vrouw met drie kinderen onder de 6 zonder man zit. Zoveel verhalen van familiemoorden en eerwraaken en affaires, dat we gewoon niet meer geloven. Vanmiddag liepen mijn buurmeisje en ik in een natuurgebied waar we twee oude mensjes gezellig samen op een bankje zitten. Eerste gedachte: Mwah, het zal zijn minnares wel zijn, vrouwlief zit thuis te wachten.
Het is tijd, dat we weer gaan geloven. Want het is toch fijn om te denken dat Prince Charming eraan komt als jij in nood zit, al is het niet zoo.. het maakt het wachten zoveel aangenamer.

Een paar dagen geleden, werd ik opnieuw geraakt met het weblog virus. Het ging met een knal, en ik kreeg de drang om de mede mens te verblijden (?) met bullshit. Ik dacht dat deze weblog allang al begraven en vergeten zou zijn. Ik heb dus met bibberende handen een nieuwe Weblog aangemaakt, ondertussen rouwend om mijn oude weblogje. De plaats waar ik al mijn frustraties kon uiten aan een stel wildvreemden. Mijn weblog kennis is ondertussen onder nul gedaald, en ik had geen idee waar ik mee bezig was.
Toen de naam van mijn oude weblog me ineens weer te binnen schoot ging ik toch maar even kijken. En daar was mijn goede oude weblog, als een oude vriend. Op deze plaats heb ik jaren (2,3?) alles gedeelt. Ik ben zo blij dat hij er nog is! En dan ga je jezelf toch afvragen: waar haalde ik de naam vandaag? haha.
Ik had eerst de gedachte om op mijn nieuwe weblog verder te gaan, dit voelde toch een beetje als verraad.
Ik heb er dus voor gekozen om gewoon op deze verder te gaan!
Nu bijna anderhalf jaar na mijn laatste bericht, zit ik mijn oude logs door te lezen. en ik ben zxf3 blij dat deze weblog er nog is!

V R O L I J K E      K E R S T    !

Vorige week duurde de drama officieel xe9xe9n jaar lang, voor mijn gevoel waren het dertig jaren, volges mij heeft onze familie nog nooit zoiets meegemaakt. Mensen zeggen dat als het je niet nekt, maar het je sterker.. dat weet ik nog niet. Ze heeft een jaar en een week lang gehoord dat ze zo vreselijk naieff is, dat ze niks kan onderscheiden. Nu ruim 14 uur na het moment dat hij gedumpt is kan ze niet meer herrinneren waarom het uit is. Was het om haar familie? om ons? Was hij gewoon het slachtoffer van een unanieme beslissing tot haat? Ze denkt dat ze zo naieff is dat iedereen – inclusief wij, haar familie – haar manipuleerd en belazerd, ze had het toch zeker ook niet door met hem? of manipuleerde hij haar niet was het wij die zeiden dat hij manipuleerde waarmee wij haar dus manipuleerde? Ze is tegen het hysterische aan en is nog steeds aan het tweifelen, ze houd nog van hem.. en ze was wel gelukkig met hxe9m maar niet met de situatie, en wat als hij die situatie gecreerd heeft? Soms lijkt het wel of ze masochistisch is. Als ze toch weer terug bij hem gaat zetten mijn ouders haar voor het blok. Kiezen of delen? Hij of wij? Deze familie heeft genoeg gehad.

Ik keek hem aan, oeh hijs cute. Na 1.5 minuut heb ik pas door dat ik een beetje staar. Zijn ogen zijn lieve lichtjes, zijn mond is in een halve glimlach. Waarschijnlijk wist hij niet wat ik aan t doen was, Ik zag er waarschijnlijk behoorlijk oncharmant uit, dronken met mijn jas verkeerd geknoopt. Als hij me kust borrelt er vanalles in mijn maag. Zijn het vlinders? Naahhh. Ik ken hem pas net! Liefde op het eerste gezicht?
Op dat moment dacht ik serieus dat ik eindelijk is vlinders,bijen,muggen,wespen in mijn buik had. 3.5 uur later wist ik wel beter, het was de turkse pizza van eerder die avond. Moeders, paps en mijn beste vriendin die allemaal die turkse pizza hadden gegeten hadden het ook. Nadat ik moeders carpetje geruineerd had ( nee, ik moest niet kotsen van de drank ) besefte ik dat het toch xe9cht geen vlinders of ander vliegend ongedierte was dat ik voelde maar een opkomende turkse pizza. Toch kijk ik er naar uit om hem weer te zien. De volgende dag word ik wakker met het geweldige geluid van mijn beste vriendin die de inhoud van haar maag (nog niks? ) in de emmer – die uit voorzorg naast mijn bed is geplaats – leegt. Vervolgends voel ik hevige krampen en mijn hoofd voelt 10 kilo (drank? wie weet. ), Als ze is opgehaald door haar moeder die een beetje verontrust is omdat zij er waarschijnlijk vanuit ging dat haar kleine meisje te veel had gedronken ( nxe9xe9xe9xe9.. toch? ). Als ik de kamer binnen kom met het carpetje zie ik toch mijn schrik een walgelijke vlek, die ik – duidelijk te zien – met bleekmiddel heb proberen weg te boenen, op een paar plekken is het erg wit van de bleekmiddel – destijds ( 4 uur snachts ) had het een perfect plan geleken. Nu – anderhalve week later – vraag ik me af of hij er nog zo perfect uitziet als toen. Wanneer zouden er nou is echt vlinders ( of iets wat daarop lijkt ) in mijn buik rondzwerven?

Iedereen heeft wel rare gewoontes wat hij doet als niemand kijkt; De een gaat hard meezingen met de muziek, de ander eet de koelkast leeg, charlotte van sex and the city bekijkt haar porien in een vergrotende spiechel. Als er een zeldzaam moment is dat er niemand thuis is doe je dingen waarvan je verwacht dat niemand ziet. Dansen in je ondergoed door het huis, de hele dag van die walgelijke belspelletjes kijken of erger tellsell. Ik moet zeggen mijn ”alleen thuis” gedrag is verandert sinds mijn Accupuncturist me verboden heeft koude dranken te drinken, hij verwacht dus dat ik de hele dag: warme melk, koffie en thee drink. Moeder oog waakt dan ook overal dat ik niks kouds drink. Dus als er niemand thuis is drink ik halve liters appelsap en bosbessen limonade. Heerlijk, naast dat eet ik mijn vaders streng geselecteerde chocolade, luister ik heel hard Rihanna ( ik heb echt n vreselijk hekel aan haar, vandaar ) en zing ik heerlijk mee. Schrijf ik mijn huiswerk over uit het antwoord boekje. Mocht iemand mij verrassen en ineens thuis komen.. gewoon ontkennen!

Vorig weekend was mijn zus jarig. Ik heb nog niet eerder een logje geplaatst omdat ik gwn de energie niet had om het allemaal op te schrijven. De hele week zaten mijn ouders op me in te praten dat ik Hem ( de vriend van mijn zus ) niet mocht negeren. Ik heb braaf gezegt dat ik iig ja/nee zou zeggen als hij tegen me praatten. Ik moet je zeggen, het koste echt xe9norm veel moeite om te praten tegen zown manipulatief scheindheilig varken als hij maar dat terzijde. De verjaardag zelf heb ik boven doorgebracht samen met mijn nichtje zodat ik niet in situaties zou terecht komen en het moment kwam dat ik tegen hem moest praten. Mijn huis is niet groot, gewoon een middelmatig rijtjeshuis dus iemand ontlopen in een huis met maar 2 gangen en 1 trap is niet zo makkelijk. Om een uur of twaalf gingen we uit, daar kwam het moment waar ik de hele avond tegen opzag. Ik mxf3est tegen hem praten. Als zou ik bij god niet weten wat ik zou moeten zeggen dat aardig is. De hele avond heb ik hem een beetje ontlopen en als hij aan de ene kant stond ging ik aan de andere kant staan, Wat wil je drinken? witte wijn. Waar wil je heen? de mail. Wat wil je drinken? witte wijn. Wil je wat drinken? nee. Mijn buurmeisje en ik namen de bus van half vijf omdat we het allebei wel een beetje gezien hadden ik wilde net weglopen toen hij me vast pakten, Wil je geld voor een taxi? moet dat. Nee, maar wil je met de taxi? nee. Net toen ik weg wilde lopen pakte hij me vast en gaf me twee zoenen als ik hem nu zou wegduwen en weglopen zou iedereen denken dat IK diegene was die het gedaan had. Dus bleef ik gwn als een lantarenpaal staan en maakte me uit de voeten zodra ik kon. Die avond had Mijn andere buurmeisje mijn sigaretten en ik had gevraagt of ze die aan mijn zus wilde geven als die naar huis ging, ik had geen tasje mee en ik wist niet of mijn ouders toevallig naar de wc zouden moeten ofzo dus uit voorzorg liet ik ze achter in de waan dat ze de volgende ochtend weer in mijn bezit zouden zijn. De volgende morgen bleek dat mijn buurmeisje ze aan mijn zus had gegeven en dat mijn zus ze weer aan hem had gegeven. Hij had ze de volgende morgen weer gewoon aan mij terug kunnen geven aangezien hij in mijn huis sliep. deed hij niet. Van mijn ouders mocht hij nog een nachtje langer slapen (waar we gigantische ruzie over hebben gehad) dus had hij ze ook die morgen kunne geven. deed hij niet. Ik heb er de hele week over gezeurd, mijn zus wist niet waar ze waren. Uiteindelijk zei ze dat hij mij wel geld zou geven en ik dan nieuwe kon kopen want hij had ze opgerookt. Ik was woest, niet dat ze niet opnieuw gekocht konden worden maar dat hij ze had opgerookt zonder mijn toestemming. Deze vrijdag zou ik het geld krijgen.. ik heb nog geen geld gezien! Deze weeek had ik ook nog een gesprek met mijn zus over hem, ze snapt gewoon echt niet waarom ik me er zo druk om maak, en waarom ik nu een hekel aan m heb terwijl ik m eerst aardig vond.. dat hij schreeuwde tegen haar, en haar uitschold.. dat is toch haar probleem, toch niet de mijne? Over hoe het nou later moest.. als ze samenwoonden, zou ik dan nooit langskomen? Met kerst wilde ze dat we het met hem erbij zouden vieren Ik heb haar verteld dat dat niet ging, je kan niet terug in de tijd gaan.. ze moest maar kiezen met wie ze kerst vierden, het antwoord had ik al verwacht.. hem natuurlijk want anders was hij zo alleen. Ik kan je vertellen dat als ze op deze manier blijft doen.. dat ze steeds voor hem blijft kiezen en ons laat stikken, dat ik haar niet eens meer hoef als zus, want op deze manier vind ik haar ook niet leuk.. en misschien als ze een tijd met hem samenwoond en erachter komt hoe het echt is dat ze dan hem dumpt en dan zit zij met een probleem, want ze heeft dan mij afgestoten.. ik blijf niet oneindig goed, ik hou van haar maar als ik moet kiezen tussen haar_hem de hele tijd in mijn huis of hem niet.. en ook haar niet in mijn huis, kies ik voor het laatste. Ze heeft zoown last van haar rug van de stress, ze zit niet lekker in haar vel, en natuurlijk ik het allemaal mijn schuld. Als ik hem zou accepteren dan zou het allemaal goed zijn. Ik heb geen honger meer, ik eet alleen nog maar sochtends en smiddags omdat ik anders neerval, ik heb ook rugpijn en hoofdpijn, als ik aan een hele maaltijd denk moet ik overgeven. Het grappige is dat ze niet eens door heeft dat het haar beslissing is. Als ik hem zou accepteren zou het hem niet veranderen, maar dat beseft ze niet. Ach, ik kijk wel hoe t loopt ik weet alleen dat ik niet graag meer thuis ben.. want zelfs als hij er niet is, is hij er.

Je heb toch welles het idee dat je jezelf niet meer bent. Dat je van slag raakt door kleinen onbenulligheden die niks met jou als persoon te maken hebben. Op school denken ze waarschijnlijk dat ik een drama queen ben, ik maak me zo druk om dingen waar ik me eigelijk niet druk om zou moeten maken. Ik voel altijd een raar gevoel die ik niet kan thuis brengen, waar ik niet weet met wat het te maken heeft. Ik voel me constant misselijk. Alsof er ieder moment een enorme regenbui kan losbarsten waarvan het alleen maar een nog grotere chaos wordt. Ik heb me nooit enorm druk gemaakt om wat mensen van mij vonden, vooral niet mensen die ik helemaal niet kenden. Ik snap mijn probleem niet, los van mijn zus haar walgelijke vriend heb ik geen problemen. Het lijkt wel alsof er een probleem is waar ik geen weet van heb. Terwijl ik op dit moment waarschijnlijk als een enorm zeikwijf overkom, ik mxe1xe1k gewoon problemen die er niet zijn. Dat is waarschijnlijk het enige deel wat ik herken van mezelf op dit moment, dat ik me overal druk om maak. Ik wil zo graag zo enorm vladderig zijn zoals mijn zus. Ik heb zo een enorm geluk dat ik alleen een probleem met mezelf heb. Ik heb familie en vrienden en het enige probleem ben ikzelf. Die constante brok in mijn keel die onuitlegbaar is aangezien er niet xe9cht een brok zit maar die waarschijnlijk om een reden zelf creeer. Als ik het zelf ben heb ik geen idee waarom, wil ik problemen? Kan ik nou nooit is gewoon gelukkig zijn en ook nog geen lichamelijke klachten hebben. Mocht je niks van deze log snappen, troost je.. ik ook niet!

Na twee hele weken van verbannenheid is hij terug; gladder, slijmeriger en ”grappiger” dan ooit. Ik haat m, en dat krijgt hij te weten ook. Mijn moeder wil niet dat me zus zich ongemakkelijk voelt in haar eigen huis dus ze doen weer gewoon tegen hem. respect, maar zo ben ik niet. Mijn zus smeekte me gister of ik alsjeblieft aardig tegen m wilde doen. Zo goed ben ik niet, dus heb ik besloten om hem maar gewoon te negeren. Alles! Ik kijk hem niet meer aan, antwoord niet op zijn bijdehandte opmerkingen, ga niet in op zijn verhalen. Hij is er heilig van overtuigd dat hij weer op de oude voet is met mijn ouders. Ik wilde dat ik zo goed kon doen alsof. Hij heeft zn mond vol met hoe dom de vrienden van mijn zus zijn. Wat voor slet haar favoriete stapvriendin wel niet is en meer. Ik bijt op mijn onderlip om er niet op in te gaan. Als hij begint over dat iedere vrouw wel een stom trekje heeft zegt me zus en me moeder in koor: ”Mannen ook hoor!” de woorden borrelen op en ik kan ze niet tegen houden ”en sommige wat meer” antwoord ik zonder hem aante kijken. ”Ja, zoals ik he Denise? zeg het nou maar right to the point” Ik besluit dat ik me niet eens meer inhoud. Waarom zou ik? dit is een open deur en ik krijg het niet over me hart om hem weer dicht te doen. ”Hoezo? Snap je dat zelf dan niet?” terwijl ik voor het eerst die avond naar m kijk. Ik kijk m uitdagend recht in zijn ogen. ”Ja, maar het kan ook gewoon meteen to the point” ”Ik wist niet dat ik echt xe1lles moest uitleggen?” nu mijn mond eenmaal open is kan ik er niks aan doen. Pas als mijn zus ons haastig onderbreekt met een verhaal over de kermis kijk ik weer weg en doe mijn mond dicht. Voor mij mag hij doodvallen aan de overkant van de tafel. Ik zou het niet weten want ik kijk hem niet meer aan, als dat het geval was zou mijn humeur in ieder geval een oppepper krijgen. Als me zus naar boven gaat en hij al snel volgt kan ik eindelijk mijn hoofd weer naar de overkant doen. Als hij me ook al een stijve nek bezorgt vind ik m nog minder aardig ( als dat al mogelijk is ). Wanneer ik de tafel hem afgeruimd ga ik naar de wc. Als ik al xe9xe9n stap de badkamer ingezet heb zie ik het. Een afzichtelijk oranje scheermes met trilfunctie, geen venus maar een gilette. Hij is terug van weggeweest.

Geef je ze een vinger, willen ze een hele hand! geweldige uitdrukking vind ik dat. Het is ook zo ontzettend waar. Ze willen altijd meer. Dat is toch zo frustrerend hea. Vorige week zaterdag had heb ik de hele avond zitten zoenen met een jongen – oke, mss klinkt dit heel erg sletterig. – ik was met een vriendin bij een vriend van hem thuis. We lagen op de bank en hij verwacht maar gwn meteen dat hij meteen een hele hand mag. Hoe in godsnaam komt hij op het belachelijke idee dat hij maar gwn meer mag dan dat. Ik heb ook meteen stop gezegt maar het is toch belachelijk dat ze daar gwn al meteen vanuit gaan. Maar wat het allergekste is nog dat veel meisjes het ook nog gwn doen ook. Alle mensen vinden het noodzakelijk om vanaf hun 15e seks gehad te moeten hebben. Iedereen doet t maar gwn alsof t niks is. Waar is die tijd gebleven dat het ”de liefde bedrijven” was inplaats van ”ff neuken” waarschijnlijk ben ik gwn 20 jaar te laat geboren. Noem het preuts, Noem het ouderwets maar het romantische idee van eerst de hele boel opbouwen lijkt me prettiger dan bij de eerste de beste die t ziet zitten maar meteen voor te gaan.
Dat moest ik even kwijt